Wasbeerhond in Utrecht: een nieuwe bewoner van de natuur

In de provincie Utrecht is de wasbeerhond, een relatief nieuwe soort in Nederland, steeds vaker waargenomen. Deze hondachtige, die verwant is aan de wolf, vos en jakhals, heeft zijn weg gevonden naar de regio, met name in Tienhoven, waar Eddy Zoëy samen met roofdierspecialist Jaap Mulder op onderzoek uitgaat.

De wasbeerhond valt op door zijn dikke vacht, die hem helpt om goed te zwemmen. Dit komt doordat er veel lucht tussen de haren zit, wat hem een soort natuurlijk zwemvest biedt. Het dier heeft een gevarieerd dieet, bestaande uit muizen, slakken, bessen, afgevallen fruit en bij voorkeur dode vissen. Kikkers en padden zijn echter zijn favoriete prooi.

In tegenstelling tot de vos vormt de wasbeerhond een minder grote bedreiging voor weidevogels, omdat hij de voorkeur geeft aan schuilplaatsen en open landschappen mijdt. Dit schuwe karakter maakt dat hij vaak ver uit de buurt van mensen blijft, in tegenstelling tot de wasbeer, die soms voor overlast zorgt.

Wat betreft zijn leefgewoonten, wasbeerhonden graven geen holen, maar maken een kuiltje in de grond of gebruiken verlaten holen van andere dieren, zoals dassen. Ze krijgen gemiddeld 8 tot 12 jongen per worp. Voor wie geïnteresseerd is in het vinden van een wasbeerhond, is het belangrijk om op de grond te letten. Het dier poept namelijk altijd op dezelfde plek, wat kan helpen bij het ontdekken van zijn aanwezigheid.